Campagne-dagboek van Stephen Bouquin (5-13 oktober)

Graag zou ik wat meer verslag willen uitbrengen en mijn campagne-dagboek aanvullen. Maar veel tijd blijft er niet over op het eind van de dag. Dus hou ik het hier bij enkele flarden en anecdotes…

  • vrijdag 5 okt en zaterdag 6 okt was het de beurt aan Linkeroever. Voldoende gesprekken om enkele voorstellen op een rijtje te zetten en te publiceren onder de vorm van een postkaart. Die wordt sinds vandaag gebust en verdeeld.
  • opvallend maar niet verwonderlijk tijdens de gesprekken: de afkeer ten opzichte van alle partijen zit enorm diep. Ten aanzien van de sp.a ook en niet het minst wegens allerlei toestanden die slecht werden opgevangen. Soit. Ik kan mijn boodschap enkel brengen als ik vertel dat ik a). het niet voor de loopbaan doe (die heb ik al) en b). onafhankelijk denk en handel (wat ook het geval is). ‘Mor gij zijt nen idealist! Awel da verdient een stem.’
  • zondag 7 okt ontmoeting met leden van een Afrikaanse gemeenschap en met een community uit het Midden-Oosten, met uitleg over hoe stemmen, de inzet van de kiezing, de sp.a en mijn eigen kandidatuur (dat ging vlot).
  • maandagochtend 8okt markt in Hoboken samen met de lokale partijmilitanten, Karl en Jef. Bijna evenveel politici als marktkramers… Toch enkele goeie gesprekken, vooral de hoop van de oudere socialisten dat de sp.a een comeback maakt.
  • maandagnamiddag enkele uren flyeren op het Kiel. Opvallend: één op drie weet nog niet voor wie ze zullen stemmen, ze zijn wel geïnteresseerd en staan open voor sterke ideëen.

Op dat vlak is er geen schaarste… Voorwaarde is wél dat je met concrete zaken op de proppen komt. Vandaar, ter illustratie van mijn verhaal en van de methode, deze twee postkaarten. Santé! #OpnieuwVooruit #WijZijnSocialisten

  • Woensdagochtend 10 oktober voerde ik campagne aan ‘Den Bell’, het centraal gebouw voor de stadsdiensten. Ik kwam een ploegske straatvegers tegen waarvan de oudste vertelde dat er recent twee collega’s zelfmoord hebben gepleegd. Hijzelf vertelde met tranen in de ogen dat hij dat al eens geprobeerd had en het de volgende keer zou lukken.

Uitiendelijk is hij naar huis gegaan. Het is een publiek geheim dat de reinigingsdiensten vierkant draaien. De straatvegers moeten achter de vuilkar lopen want daar is er personeel tekort. Het laadvermogen wordt regelmatig overschreden.

Wanneer de straatvegers hun werk niet kunnen doen neemt ‘de verromeling’ (wat een eufemisme!) toe; en zien we overal zwerfvuil opduiken.

Gas-boetes zullen het probleem nooit oplossen…We moeten natuurlijk onze stad ‘in ere houden’. Maar de dienstverlening moeten ook anders georganiseerd worden. En dan wordt er best geluisterd naar het personeel. Zij weten het best hoe het werk moet gedaan worden en de meesten zijn fier op hun werk.

Sorteerstraatjes met electronische chips, dat kan best lukken maar niet in alle wijken. Het ophalen van zwerfvuil vergt meer middelen en meer personeel. Zodat de werkdruk opnieuw menselijk wordt.

Ook andere diensten draaien met een tekort aan personeel (brandbeveiliging, technische diensten, etc.). Aan managers is er daarentegen geen gebrek vertelde mij toch wel een paar personeelsleden…

Opvallend: ondergeschikten namen allen graag mijn pamflet aan, de managers daarentegen… Voor hen zijn er blijkbaar geen verkiezingen. En aan macht hebben ze geen gebrek!

Hierbij een grafiek met de geplande en gerealiseerde personeels vermindering (in VTE’s). Sinds 2012 zijn er een pak mensen op pensioen gegaan en niet vervangen. We kennen de gevolgen…

Mijn conclusie: een metropool met meer dan 500.000 inwoners kan enkel draaien met een personeelsbestand van ±10.000.

Er zijn aanwervingen nodig en die betalen zichzelf terug dankzij de geleverde arbeidsprestatie en betere overheidsdiensten. Iedereen wordt er beter van!

#OpnieuwVooruit #WijZijnSocialisten #36IsMyNumber (lijst n°1 sp.a)

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.