Wie zwijgt stemt toe

Stephen Bouquin

Ik kreeg onlangs enkele berichten met vragen over het interview van Tom Meeuws in Knack. De titel trekt wel de aandacht: ‘Een aantal sp.a leden heeft het talent niet meer om te zwijgen wanneer het moet’. Ik dacht even dat het over mij ging maar in feite verwijst Tom in de eerste plaats naar Bruno Tobback wiens media-interventies verantwoordelijk zouden zijn voor de gemiste trein…

[Tegen alle verwachtingen in kreeg de sp.a het deksel op de neus en koos De Wever voor de verderzetting van een coalitie met CDV en VLD. Ik vrees dat Bruno hierin geen rol heeft gespeeld, en dat De Wever niets anders heeft willen doen dan twijfel en verdeeldheid zaaien bij tegenstanders en bondgenoten. Dit is overduidelijk het geval bij Groen en indien we niet oppassen ook bij de sp.a. Wetende dat de NVA is veroordeeld tot een federale regeringscoalitie met de PS heeft Bart De Wever er de voorkeur aan gegeven op Vlaams niveau niet te moeten regeren met een ‘agent’ van de PS. Zo simpel is het. Intussen heeft hij nog steeds alle voordelen van een bestuur met de sp.a in Antwerpen vermits dit het sp.a oppositiewerk in het Vlaams parlement de facto neutraliseert. Om het verschil te maken zal men het steeds heel technisch moeten aanpakken en dan zullen de meeste mensen gewoon afhaken.]

Op school was ik niet de stilste in de klas, maar veel werd ik daar niet op terecht gewezen. Ik stelde vragen wanneer ik het niet begreep of argumenteerde wanneer ik niet akkoord was. In de politiek zou hetzelfde moeten gelden. De realiteit is echter anders. Twee weken geleden schreef ik een open brief met vragen over het Antwerps bestuursakkoord en de toepassing ervan. Sommigen vroegen mij dit ‘binnenskamers’ te doen. Hierop antwoordde ik met de vraag of ik de ‘exclusief-interne-correspondentie-die-nooit-antwoord-krijgt’ misschien eens moet publiceren… Toen werd het stil.

Een partij is veel meer dan een voetbalploeg met supporters

Zoals ook Bob Cools aanhaalde, was er sinds 22 december geen enkele antwerpse ledenvergadering geweest, ook niet tijdens de recente verkiezingscampagne. Is de sp.a dan verworden tot een kiezersvereniging waarbij leden niets te zeggen hebben? Een beetje zoals de supporters van een voetbalploeg. In een politieke partij bestaan er geledingen en worden leden regelmatig gehoord. Zij verkiezen ook voorzitters en besturen en dit voor een bepaalde termijn. Van dit alles is in Antwerpen blijkbaar geen sprake meer. Toen Janssens een kartellijst wou vormen met CDV werd het bestuur gewoon voor voldongen feiten gesteld: ‘te nemen of ik pak mijn boeltje’. Vorig jaar was dat even anders maar die tijden zijn blijkbaar voorbij. Wie zwijgt stemt toe denk ik dan…

Op 5 september zijn Jinnih Beels en Tom Meeuws met een ronde van de districten begonnen. Volgende week maandag is Berchem aan de beurt. Vermits we al een pak leden kwijt zijn en een aantal onder hen mij vragen welke richting de zaken evolueren deel ik deze info.

– of de 5000 extra of gerenoveerde sociale woningen er nu komen of niet, daarover is er hoegenaamd geen duidelijkheid. Het akkoord stipuleert ook dat dit engagement afhankelijk is van het behoud van het huidig financieringsstelsel. Wanneer de meerjarenbegroting bekend wordt gemaakt weten we waaraan en waaraf.

Intussen stond in de kranten te lezen dat de inwoners van de Damwijk de bouw van 2500 nieuwe woningen niet direct zien zitten, ook omdat er veel groen zal verdwijnen. De sociale woonblok van het zuid staat al een tijdje leeg maar iets verder worden er ook 2000 luxeflats gebouwd in een prestigewijk Nieuw Zuid genaamd. Waar gaat de stad de elk jaar minstens 500 extra sociale woningen bouwen vraag ik mij dan af?… In het interview op VRT radio heeft Tom het over Oosterweel als dé grote werf voor de komende jaren, de bouw van sociale woningen is dat blijkbaar niet…

– Milieu is het kleine broertje in het bestuursakkoord – en dan mag ik nog zoals Van Bezien klinken, dixit Tom – de feiten zijn nu eenmaal zoals ze zijn. Het staat niet in het akkoord maar de burgemeester zou enkele jaren geleden samen met andere steden het engagement zijn aangegaan om Antwerpen in 2050 klimaatneutraal te maken. Dat is niet alleen zeer vaag en tergend ver weg, maar zonder groeipad met indicatoren en mijlpalen riskeren we vooral tijd te verliezen. In 2050 is Tom Meeuws 80 jaar oud en mijn tweelingdochters zullen 40 jaar zijn. Ze vertelden mij onlangs dat ze alvast geen kinderen willen omdat de wereld onleefbaar gaat worden! Hier mogen we als ouders toch bij stilstaan vind ik…

De klimaatbeweging stelt terecht dat we nog tien jaar hebben om een regelrechte wereldramp te vermijden. Daarna zal er geen sprake meer zijn van ‘mitigering’ maar komen we in een runaway-scenario terecht waar de kans groot is dat sommigen er een feestje van maken terwijl anderen opteren voor ecofascisme. De komende vijf jaar mogen dus onder geen beding verkwist worden. Maar neen, wat krijgen we voorgeschoteld: de luchthaven van Deurne breidt haar parking uit (+350 plaatsen) en sinds maandag heb je drie vluchten per dag naar London. In het sp.a programma stond nochtans de eis dat de luchthaven moest gesloten worden en het terrein gebruikt zou worden voor groene recreatieve ruimte en sociale woningen. Dat was alvast geen breekpunt… Nota bene: Vlaanderen geeft een slordige 16 miljoen uit aan regionale luchthavens, terwijl je daarmee alleen al in een paar steden gratis trams en busverkeer kan voorzien of iver gans Vlaanderen de service kan uitbreiden.

Intussen werden er meer dan 4000 bezwaarschriften ingediend tegen Ineos, de Noord-Amerikaanse chemiereus die in de haven een nieuwe plastiekfabriek gaat bouwen die op schaliegas draait en bovendien ook 55 hectaren bos zal rooien. Onder de talrijke bezwaarschriften bevindt er zich een exemplaar van milieuambtenaar Erik De Bruyn die enigszins sarcastisch voorstelt dat we eerst schaliegas in de Kempen boren. De bestuurscoalitie was een bruggenhoofd schreef Erik ergens in december. Naar waar precies is mij nog steeds niet duidelijk…

– Eindelijk telt Antwerpen iets minder dan 30.000 ‘niet-werkende werkzoekenden’. Dat was van 2009 geleden… Velen onder hen zijn echter oudere werklozen en die zullen niet direct aangeworven kunnen worden in de bouwsector om de Oosterweelverbinding te maken. Waar gaan ze dan wel terecht kunnen? De jongere werklozen heten dikwijls Karim of Hicham en zullen nog even moeten wachten op sectorale praktijktesten vooraleer makkelijker toegang te krijgen tot degelijke jobs.

Tijdens het vorige bestuur daalde het personeelsbestand met 1500 VTE (voltijds equivalenten) ofte 2000 eenheden. Dit gebeurde via het niet-vervangen van gepensioneerden. Volgend jaar vertrekken er bij de politie meer dan 150 agenten. Ook andere diensten zullen steeds meer onderbezet worden. Bij het ABSO (Autonoom Bedrijf Stedelijk Onderwijs) vertrokken er onlangs drie directeurs naar andere netten, wegens allerlei mistoestanden op het vlak van bestuur.

Indien de lege brooddozen aangepakt worden via maaltijdbedeling zal er ook aangeworven moeten worden. Kantines zijn er niet meer en personeel evenmin. Brood op de plank van de schepen van Onderwijs… Hopelijk worden voor dergelijk taken geen leefloners ingezet (die aan 4 euro/uur een uurtje te komen klussen) want dan staan we veraf van wat een sociaal arbeidsmarktbeleid zou moeten zijn. We bevinden ons gewoon te midden van een repressief ‘voor wat hoort wat’-beleid met de vervanging van reguliere arbeid door verplichte precariteit (workfare genaamd in het jargon).

Ik wil best begrijpen dat de schepenen van onderwijs, sociale zaken, leefmilieu en gelijke kansen zich vastklampen aan hun job. Samen met vele anderen blijf ik overtuigd dat dit een slecht akkoord is en dat de kosten/baten-analyse enkel in het nadeel van de sp.a zal uitdraaien, in Antwerpen en met negatieve uitstraling elders.

De sp.a bestuurt de grootste stad van Vlaanderen onder leiding van Bart De Wever, waarvan Dirk Verhofstadt stelt dat hij samen met Theo Francken het Vlaams Belang salonfähig heeft gemaakt. Terecht stelt Francis Delpéree dat bij de NVA confederalisme gewoon een synoniem is voor separatisme. Beide aspecten kunnen niet zomaar onder de mat geveegd worden. Wie dit wel doet is een bestuurder maar geen politicus.

Op de districtsvergadering van Antwerpen stelde Tom evenwel dat ‘indien het Vlaams regeerakkoord de toepassing van het Antwerps bestuursakkoord onmogelijk maakt onze deelname moet herbekeken worden’. Jinnih vertelde op de vergadering dat we niet te snel moeten proberen te scoren, en dat het altijd geven en nemen is. Maar wat doet de sp.a dan als er bezwaarschiften worden ingediend? Indien er acties zijn bij het personeel of klimaatjongeren op straat komen? Of indien de omwonenden van ‘Brussels North Airport’ (Deurne dus) het constante lawaai en de kerosine-stank beu zijn en op de Grote markt betogen? Indien de sp.a in Antwerpen geen onafhankelijke stem heeft, dan worden we gewoon een filiaal van De Wever (en dan wordt er natuurlijk verwacht dat de leden zwijgen!). Daarom lijkt het mij absoluut noodzakelijk dat de afdelingsvoorzitter geen schepenfunctie uitoefent en niet gebonden is aan de institutionele discipline die daarbij hoort.

Natuurlijk is Fons Duchateau ook afdelingsvoorzitter van de NVA, maar de NVA heeft de burgemeester-sjerp en leidt de coalitie bij monde van haar nationale partijvoorzitter Bart De Wever. In dergelijke constellatie heeft de sp.a er enkel bij te winnen indien zij niet volledig wordt vereenzelvigd met de NVA, die nota bene een bestuurscoalitie met het Vlaams Belang niet uitsluit. Daarom stelde ik op de vergadering voor dat de leden nog voor het einde van het jaar een nieuwe afdelingsvoorzitter aanduiden. Voor Tom was dat geen probleem en ook hij zag het nut in dat iemand anders de taak van afdelingsvoorzitter zou waarnemen. Afspraak op 30 november.

Antwerpen, donderdag 12 september 2019

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.